Zbieramy się tutaj przy ołtarzu jako żywa cząstka Kościoła, Oblubienicy niepokalanego Baranka, którą Chrystus umiłował i wydał samego siebie za nią, aby ją uświęcić (Ef 3, 19), którą złączył ze sobą węzłem nierozerwalnym i nieustannie ją żywi i pielęgnuje (Ef 5, 29) i którą oczyściwszy zechciał mieć złączoną ze sobą oraz poddaną wierności (por. Ef 5, 24), którą wreszcie obdarzył na wieki dobrami niebiańskimi, abyśmy mogli pojąć Bożą i Chrystusową do nas miłość, przewyższającą wszelką wiedzę (por. Ef 3, 19 - KK nr 6, 5). Przez dobre uczestnictwo w Ofierze Ciała i Krwi Chrystusa pragniemy pogłębić naszą świadomość o nieskończonej miłości Boga, by odpowiedzieć na nią miłością z naszej strony.