Jeremiasz - Jeden z wielkich proroków syn kapłana Chilkiasza (ur. ok. 650 r. przed Chr. w Anatot, ok. 5 km na płn-wsch. od Jerozolimy). Powołany już w młodym wieku na proroka (por. Jr 1,4-7), musiał zrezygnować z małżeństwa i rodziny (16,2). Działał jako prorok przez ok. czterdzieści lat (626-586 przed Chr.), starając się uratować swój naród, który przeżywał wtedy bodaj najtrudniejszy okres w swojej historii. Wyjąwszy czas odnowy relig. za króla Jozjasza (reforma kultu w 621 r. przed Chr.; śmierć Jozjasza w 609 r. przed Chr.).

Jeremiasz nieustannie - słowami, pismami (por. 239,1), symbolicznymi czynami (por. 27,2) - przestrzegał przed nadciągającym sądem Bożym. Miał bardzo wielu wrogów pośród ludu i rządzących, ponieważ nieustannie przepowiadał upadek kraju i zniewolenie przez Babilonię, a ludowi wypominał grzech i bezbożność. To one właśnie ściągają - zdaniem Jeremiasza - karę Bożą i spowodują zburzenie Jerozolimy. Próbowano go zabić (11,21), prześladowano go o więziono (26,7nn), bito i torturowano (20,2), a w czasie oblężenia Jerozolimy wrzucono do cysterny pełnej błota, gdzie miał umrzeć (zob. 37,11-38.13). Nawet wtedy,  gdy jego ostrzeżenia w straszny sposób sprawdziły się i Jerozolima została dwukrotnie zdobyta (r. 597 i 586 przed Chr.), zaś większość Żydów deportowano do Babilonii (wygnanie), Jeremiasz był dla pozostałej reszty ludu wciąż niewiarygodny.

Po zamordowaniu namiestnika babil. ostatni Judejczycy wbrew radzie Jeremiasza uciekli do Egiptu, uprowadzając go z sobą. Legenda głosi, że został tam przez współziomków ukamienowany.

 

Źródło: Mała Encyklopedia Biblijna. Dom Wydawniczy "ASLAN" Kraków 1995